تا...

.........

بخت همچون

]

گويي شيشه ايست

بر كناري:

آنرا بر ميداري

مي افتد

بر ميداري

مي افتد

بين زمين

و

آسمان

ميگريش

مي افتد.....

تا....

بازي ات

بابخت

گذر عمر را

موجب مي شود

.....

آنگاه

نه بخت بر كف است

نه

عمر.....

اي دوست

ماه را نشكن

و آفتاب را نسوزان...

...

كمي از گل سرخت را براي آخرين عشق

پنهان كن.....

.......

اي

دوست

فانوس را

به سراب ستاره

خاموش نكن.....

رويا

حقيقت

است

و

آسمان

راهي باريك

براي

باز گشت....

....

ترا با چشمه

رنگي است

و

با بوته فندق

شعري

....

باران را پس نفرست

كه درخت

شادترين

ميوه اش را براي تو سروده است......